Wat een man is, David Szalay
Blog , Vertaalde Fictie / 23 december 2016

Eén van de genomineerden voor de Man Booker Prize van 2016.  In negen losjes met elkaar verbonden verhalen belicht Szalay het leven zoals het is.  Niet erg rooskleurig, zo blijkt algauw, maar alles is zo prachtig geschreven dat je het hem meteen vergeeft. Telkens valt de auteur het leven van het mannelijk hoofdpersonage op een schijnbaar willekeurig moment binnen.  Maar altijd zijn ze wel op reis, ergens onderweg.  Weg uit de routine van hun dagelijkse leven, worden ze geconfronteerd met wie ze zijn en wat hun leven is. Ook voor wie geen fan is van het kortverhaal is dit een aanrader.  Samen vormen de 9 portretten uiteindelijk ook één geheel dat nog lang blijft nazinderen.

Ons soort mensen, Juli Zeh
Blog , Vertaalde Fictie / 23 december 2016

Wat benijden wij de lezers die Juli Zeh nog kunnen ontdekken.  Werkelijk àlles van deze jonge Duitse schrijfster is een feest.  Haar meest recente roman is er één zoals wij ze het allerliefst hebben: lekker dik, vlot geschreven, scherp geobserveerd en met veel oog voor detail. Dichtbij Berlijn bevindt zich Unterleuten, een klein en charmant dorpje. Dicht genoeg bij de stad om er alle gemak van te hebben, ver genoeg weg om je op het platteland te wanen.  Volop groen, volop ruimte en alles ruikt er heerlijk naar buiten.  Wanneer de overheid plannen maakt om in al die ongereptheid een windmolenpark te gaan planten, blijkt algauw dat er zich onder de idylle ook grote porties achterklap, hebberigheid en een héleboel intriges bevinden. Ons soort mensen is een knap gecomponeerde veelzijdige roman.  En wie er na het lezen nog geen genoeg van heeft, zal merken dat het verhaal ook in de werkelijke wereld nog een staartje krijgt.

Als je het licht niet kunt zien, Anthony Doerr
Literaire Prijzen , Vertaalde Fictie / 26 september 2016

Winnaar van de Pulitzer in 2015. ¬†Van dit boek was het ongetwijfeld de engelse titel die het me heeft doen kiezen. ¬†All the light you cannot see. ¬†Als dat al geen wereld op zich oproept. Ik vond het prachtig. ¬†Ingenieus hoe Doerr de tweede wereldoorlog een magisch realistisch tintje weet te geven. ¬†Klinkt vreemd, vermoed ik, en op Goodreads zijn er ook veel lezers die het niet wisten te waarderen. ¬†Ik daarentegen kon het niet wegleggen. ¬†Juist de tegenstelling tussen het sprookjesachtige element en de al te re√ęle gruwel van de oorlog vond ik erg origineel en heel geslaagd.

Denk me weg, Adam Haslett
Vertaalde Fictie / 26 september 2016

Dit boek koos ik uit zonder er al te veel bijna te denken.¬† De titel waarschijnlijk, want de cover is niet echt iets bijzonders.¬† “Denk me weg” vertelt het verhaal van een gezin met 3 kinderen.¬† Vader John lijdt aan depressies.¬† Bij zijn oudste zoon Michael ontdekt hij tot zijn ontzetting al vrij vroeg ook de symptomen van deze ziekte.¬† Ook de andere leden van het gezin komen er langzaam achter dat met Michael niet alles is zoals het hoort.¬† Vanuit het standpunt van alle gezinsleden krijg je als lezer het verhaal van een leven dat overwoekerd wordt door angst en waan.¬† Haslett weet iedereen uit het gezin een eigen stem te geven. Het kaleidoscopische beeld dat de schrijver cre√ęert is overrompelend.¬† Iedereen, moeder, dochter, vader en beide zoons weten je als lezer te raken, maar het is vooral Michael met zijn manische, scherpe kijk op de wereld om hem heen die bijblijft. Deze leest u misschien ook wel graag Muidhond, Inge Schilperoord Gewapend met een therapeutisch werkboekje mag¬†Jonathan weer de wereld in. ¬†Vol verlokkingen is die wereld en hij blijkt er maar moeilijk tegen bestand…

Het Negerboek – Lawrence Hill
Vertaalde Fictie / 26 september 2016

De achterflap: Aminata is nog klein als ze uit Afrika wordt weggevoerd, de hel van een slavenschip weet te overleven en terechtkomt op een indigoplantage in South Carolina. Ze groeit op in gevangenschap, maar weet zich dankzij haar doorzettingsvermogen en intelligentie vrij te maken. Wat volgt is een uitzonderlijke reis via Canada, terug naar Afrika en tenslotte naar Londen. Lawrence Hill noemde zijn roman naar The book of negroes, het Engelse maritieme register waarin de gegevens van drieduizend vrijgemaakte slaven zijn vastgelegd die in 1783 vanuit Manhattan naar Canada zeilden om er vrijheid te verkrijgen. De mening: Enorm meeslepende roman.¬† Zelfs voor wie denkt ‘slavernij, slavernij, dat kennen we zo onderhand wel’ is dit een aanrader.¬† Hoewel de ruige waarheid niet verbloemd wordt, is dit toch een roman met een eerder positieve toon.¬† Er kan al eens een traantje geplengdvworden, dat zeker, maar dat overheerst niet.¬† Geschiedenisgewijs steek je er ook een hoop van op, ook altijd mooi meegenomen.¬† Verfilmd, een miniserie is er van gemaakt, viereneenhalve ster op Goodreads, wie moet nog meer aanbeveling hebben? ¬† The Guardian is wat meer genuanceerd (maar daar is het dan ook The Guardian voor) en stelt dat het hoofdpersonage niet echt een…

Geen land voor oude mannen – Cormac McCarthy
Vertaalde Fictie / 26 september 2016

De achterflap: Llewelyn Moss sluit tijdens de jacht op een gruwelijk moordtoneel.¬† Zijn leven verandert voorgoed wanneer hij besluit de 2,5 miljoen dollar die hij vindt, mee te nemen. Hij gaat nog wel bij zijn jonge vrouw langs, maar hij weet dat hij het op een lopen moet zetten. Er zullen allerlei types achter hem aan komen, onder wie sheriff Bell, die hem probeert te beschermen, en ene Chigurh, wiens motieven niemand bekend zijn. Strak, beklijvend en beklemmend.¬† Wie de film gezien heeft, en weet hoe Javier Bardem gestalte geeft aan de volledig geflipte Chigurh, kan zich in het boek laven aan de oerversie. “Maar goed ik zei tegen haar, ik zei: Het begint ermee dat je onwellevendheid over je kant laat gaan.¬† Op het moment dat je geen meneer en mevrouw meer hoort is eind al aardig in zicht. Ik zei tegen haar, ik zei: Het rukt op in alle rangen en standen.¬† Die uitdrukking ken je toch wel?¬† Alle rangen en standen? Uiteindelijk kom je uit bij het soort verloedering van de ethiek van het zakendoen dat maakt dat mensen opeens dood in hun auto in de woestijn zitten en tegen die tijd is het gewoon te laat.”