Als je het licht niet kunt zien, Anthony Doerr
Literaire Prijzen , Vertaalde Fictie / 26 september 2016

Winnaar van de Pulitzer in 2015. ¬†Van dit boek was het ongetwijfeld de engelse titel die het me heeft doen kiezen. ¬†All the light you cannot see. ¬†Als dat al geen wereld op zich oproept. Ik vond het prachtig. ¬†Ingenieus hoe Doerr de tweede wereldoorlog een magisch realistisch tintje weet te geven. ¬†Klinkt vreemd, vermoed ik, en op Goodreads zijn er ook veel lezers die het niet wisten te waarderen. ¬†Ik daarentegen kon het niet wegleggen. ¬†Juist de tegenstelling tussen het sprookjesachtige element en de al te re√ęle gruwel van de oorlog vond ik erg origineel en heel geslaagd.

Al wat schittert, Eleanor Catton
Literaire Prijzen , Vertaalde Fictie / 18 september 2016

Nieuw Zeeland aan het eind van de 19de eeuw.  De goudkoorts woedt er in alle hevigheid.  Gelukzoekers, schurken, hoeren, avonturiers en excentrieke figuren allerhande bevolken het havenstadje Hokitika.   Er is een goudschat en er is mysterie.  Er is een verdwijning en er is een bloedmooi hoertje.  Er zijn op geldbeluste vrouwen en er zijn corrupte ambtenaren.  Er is het ruige en onherbergzame landschap. Achthonderd bladzijden lang ontwikkelt en verknoopt zich het plot.  Dit boek vraagt echt een inspanning, je moet er echt je tanden in willen zetten, maar je wordt ruim beloond.  Weergaloos en meesterlijk! Eleanor Catton won hiermee als jongste schrijver ooit de Booker Prize.  Zat ik toen in de jury, ik had er haar meteen twee gegeven.

Een bezoek van de knokploeg, Jennifer Egan
Literaire Prijzen , Vertaalde Fictie / 17 september 2016

Een bijzonder originele moza√Įekvertelling, tegelijk luchtig en visionair. Dit boek, van 2011 alweer, won de Pulitzer Prize voor fictie. Een literaire prijs die hier bij ons niet zo veel aandacht krijgt, maar heel vaak geweldige boeken beloont die je anders helemaal niet zou leren kennen. Ik denk aan Tinkers van Paul Harding en, net doordat hij hem n√≠et won, Treindromen van Denis Johnson (wie dat boeiende verhaal wil lezen kan hier eens een kijkje nemen). Ik hou wel van een raamvertelling, alleen al omdat ik schrijvers bewonder die dat kunnen: een ingewikkelde structuur uitwerken die tot in de kleinste details moet kloppen √©n een nog leesbaar geheel oplevert. Tegelijkertijd is het lastig om zo’n boek aan iemand anders aan te raden, want waar het nu eigenlijk over gaat laat zich maar moeilijk samenvatten. Ik denk dan ook niet dat “Een bezoek van de knokploeg” een commerci√ęel succes is geweest. Helaas. Toch stonden zowat alle recensies in de boekenbijlagen in Belgi√ę en Nederland bol van de superlatieven. “Meesterlijk”, “virtuoos”, “formidabel”, …. Het gebeurt niet vaak dat ze het zo roerend eens zijn. Van mij mag u ze in ieder geval blindelings vertrouwen wat Jennifer Egan betreft. Deze leest u misschien ook…