De Bekeerlinge, Stefan Hertmans

1 december 2016

PHToen in 2013 ‘Oorlog en Terpentijn’ verscheen schalden de loftrompetten bijna een jaar lang door.  Het beste boek van dit, het beste boek van dat, meesterwerk hier, meesterwerk daar.  Het was best een mooi boek en Hertmans kan echt mooi schrijven, maar toch vond ik het allemaal wat overdreven.  Toen “De Bekeerlinge” in de pers dan ook weer euforisch onthaald werd, vond ik het haast te mooi om waar te zijn.
Ik verwachtte dus niet bijzonder veel van dit nieuwe boek.
Liefste lezer: ik had het volledig bij het verkeerde eind.  Het verhaal had me onmiddellijk te pakken.  Het cliché gaat “het grijpt je bij de keel”, wel in dit geval was dat absoluut zo.  Subtiel, poëtisch, heden en verleden verwevend en vervlechtend … hier is een vakman aan het werk.  Het verhaal van het tot de jodendom bekeerde Normandische meisje is verschrikkelijk tragisch.  Het Frankrijk van toen en nu komt tot leven als achtergrond voor een duizend jaar oude geschiedenis waarvan de thema’s, godsdienstoorlogen, vluchtelingen, menselijke wreedheid en barmhartigheid, brandend actueel zijn.  Leg dit boek maar onder alle kerstbomen!