Wil, Jeroen Olyslaegers

3 oktober 2016

De achterflap:

9789023498438Het is oorlog. Antwerpen wordt bezet door geweld en wantrouwen.
Wilfried Wils acht zichzelf een dichter in wording, maar moet tegelijk zien te overleven als hulpagent. De mooie Yvette wordt verliefd op hem en haar broer Lode is een waaghals die zijn nek uitsteekt voor joden. Wilfrieds artistieke mentor,Nijdig Baardje, wil juist alle joden vernietigen. Onbehaaglijk laverend tussen twee werelden, probeert Wilfried te overleven . Jaren later vertelt hij zijn verhaal aan een van zijn nakomelingen.

Wie (ik vermoed niemand, maar kom) op zoek zou zijn naar het equivalent van “Tommeke, Tommeke, wat doe-de-nu?” voor de literatuur in plaats van voor de wielersport, moet de recensie van Filip Rogiers in De Standaard zeker eens lezen. ¬†Jubelend, euforisch haast wordt dit boek op¬†5 dikke sterren onthaald.
Dat moest ik toch snel voor mezelf even dubbelchecken, de lokroep van een uitstekend boek is natuurlijk onweerstaanbaar, u kent dat wel.

Hoewel hooggespannen verwachtingen en teleurstelling vaak hand in hand gaan, in dit geval dus niet: ik vond het een fantastisch boek. ¬†Volbloed Antwerps ook, zonder ooit kolderiek te worden, wat volgens mij niet makkelijk is met zo’n sappig dialect. ¬†Daarin herken je toch ook meesterschap. ¬†De stem van het hoofdpersonage Wil is zo juist, dat kom je niet vaak tegen.

Eentje om fier op te zijn, dit boek.  Blij dat Jeroen Olyslaegers voor de Belgen fietst.

Het citaat:

Ooit nog iets geleerd op school over Peter Beno√ģt? ¬†Waarschijnlijk niet, en dat hoeft ook niet wat mij betreft. ¬†Vroeger leerden ze u namen en jaartallen, nu doen ze alsof dat een vergissing was. ¬†Maar geen kat, vroeger of nu, geeft u de pets rond uw oren die geschiedenis echt is. ¬†De smeerlapperij is dat het nooit stopt, nooit echt. ¬†Het gaat altijd door.