Wil, Jeroen Olyslaegers
Nederlands / 3 oktober 2016

De achterflap: Het is oorlog. Antwerpen wordt bezet door geweld en wantrouwen. Wilfried Wils acht zichzelf een dichter in wording, maar¬†moet tegelijk zien te overleven als hulpagent. De mooie Yvette¬†wordt verliefd op hem en haar broer Lode is een waaghals¬†die zijn nek uitsteekt voor joden. Wilfrieds artistieke mentor,Nijdig Baardje, wil juist alle joden vernietigen. Onbehaaglijk¬†laverend tussen twee werelden, probeert Wilfried te overleven¬†. Jaren later¬†vertelt hij zijn verhaal aan een van zijn nakomelingen. Wie (ik vermoed niemand, maar kom) op zoek zou zijn naar het equivalent van “Tommeke, Tommeke, wat doe-de-nu?” voor de literatuur in plaats van voor de wielersport, moet de recensie van Filip Rogiers in De Standaard zeker eens lezen. ¬†Jubelend, euforisch haast wordt dit boek op¬†5 dikke sterren onthaald. Dat moest ik toch snel voor mezelf even dubbelchecken, de lokroep van een uitstekend boek is natuurlijk onweerstaanbaar, u kent dat wel. Hoewel hooggespannen verwachtingen en teleurstelling vaak hand in hand gaan, in dit geval dus niet: ik vond het een fantastisch boek. ¬†Volbloed Antwerps ook, zonder ooit kolderiek te worden, wat volgens mij niet makkelijk is met zo’n sappig dialect. ¬†Daarin herken je toch ook meesterschap. ¬†De stem van het hoofdpersonage Wil is zo juist, dat kom je…