De ontdekking van de hemel – Harry Mulisch

26 september 2016

1001004010939123Door een onfortuinlijk toeval belandde ik een hele tijd geleden in het ziekenhuis.  Het was een voor ingewijden boeiende episode waarin een goede vriendin een heldenrol vervulde en mij van een wisse dood wist te redden.  Op de intensive care afdeling kreeg ik gedurende enkele dagen zuurstof toegediend wat mij, na wekenlang tekort, in een toestand van bijzonder aangename euforie bracht.  Een bezoeker leende mij dit boek, om de momenten dat ik wakker was en me bewust werd van de niet zo levenslustige geluiden van de zieken in aangrenzende kamers, mee door te komen.
In deze toch wel ongewone setting las ik dus “De Ontdekking van de Hemel”.   Ik vertel er meteen bij dat ik het nadien nóg wel een keer of twee gelezen heb en dat mijn mening onveranderd is gebleven.  Dit boek moét je lezen.  Het is er, ten eerste, één uit ons eigen taalgebied en ten tweede (of eigenlijk ten eerste) is dit boek een voorbeeld van waar het eigenlijk om draait bij lezen en schrijven: het verhaal moet je omvatten,  je moet bijleren, je moet nadenken, je moet bewonderen, je moet geraakt worden, het moet groots zijn en toch herkenbaar, het moet ambitieus zijn en tot in de puntjes uitgewerkt.  Dat kon Mulisch allemaal.  En toch leest het ook makkelijk.  Je vliegt er zo door als je wil.
De plot samenvatten lukt me niet.  Je hebt er al gauw een A4 voor nodig.  Bovenstaande aanbeveling zou moeten volstaan.  Ook zonder zuurstoffles.

Deze leest u misschien ook wel graag


Bonita Avenue, Peter Buwalda De achterflap: Joni Sigerius, de stiefdochter van de rector magnificus van de Twentse universiteit, drijft samen met haar vriend Aaron een handeltje ...