The Orenda, Joseph Boyden

18 september 2016

Toen ik lang geleden voor het eerst iets van Joseph Boyden las, wilde ik daarna onmiddellijk naar Canada.  Zo is het helaas met mij gesteld: ik lees een boek en dan ga ik het verhaal in de echte wereld achterna.  In dit geval heb ik daar absoluut spijt van, integendeel.

Boyden is geen veelschrijver en hij heeft het ook nog eens altijd over hetzelfde.¬† Ooit luisterde ik naar een podcast van een interview met hem op de Canadese radio (die nemen er altijd hun tijd voor, het was een urenlange uitzending) en na nog geen halfuur hield ik het niet meer uit: afgezet. ¬†Onvoorstelbaar saaie mens. ¬† Klinkt niet bepaald als goeie reclame, maar vergis u niet, o lezer: de meeste goeie schrijvers zijn heel slechte praters.¬†¬† En Boyden schrijft geweldige boeken.¬† Zijn laatste, “The Orenda”, is niet vertaald in het Nederlands.¬† Niet getreurd, wie geen Engels leest kan zijn vroegere werk wel in vertaling vinden, twee romans die ook allebei op mijn koesterplank te vinden zijn.

Het verhaal speelt zich af in de vroege 17de eeuw en heeft 3 protagonisten die beurtelings het woord nemen: een Franse missionaris, Bird een krijger uit een Huron stam, en Snow, een jong meisje, gekidnapt tijdens een schermutseling met een andere stam.  Doorspekt met taferelen van een ongekende wreedheid (martelingen waar je maag zich van omkeert) ontvouwt zich het relaas van een snel veranderende maatschappij.  De komst van de Europeanen betekent de onvermijdelijk teloorgang van de lokale cultuur, die in deze clash het onderspit moet delven.
Historische fictie om u tegen te zeggen.  Zeker meepakken als u het ergens ziet liggen.  U zal er geen spijt van krijgen. Het is heel mooi in Canada.