The man in the high castle, Philip K. Dick

19 juli 2016

De achterflap:
It’s America in 1962. Slavery is legal once again. The few Jews who still survive hide under assumed names. In San Francisco, the I Ching is as common as the Yellow Pages. All because some twenty years earlier the United States lost a war—and is now occupied by Nazi Germany and Japan.
This harrowing, Hugo Award-winning novel is the work that established Philip K. Dick as an innovator in science fiction while breaking the barrier between science fiction and the serious novel of ideas. In it Dick offers a haunting vision of history as a nightmare from which it may just be possible to wake.

De mening:
Ondertussen vertaald én verfilmd.  Voor de verandering waren wij de hype eens voor (hoera voor onszelf!).  Het oeuvre van Philip K. Dick is extensief én heel divers.  Ook kwalitatief wordt het hele spectrum van toch wel erg goed tot tja, wat moeten we hier nu van denken bespeeld.
Mijn persoonlijke favoriet is ‘Through a scanner darkly”,  die ik iedereen kan aanbevelen.
“De man in het hoge kasteel” is een dystopie die de vergelijking met 1984 best kan doorstaan.  Een aantal elementen uit het verhaal zijn ook schatplichtig aan het werk van Orwell, maar Dick schetst in zijn boek zo’n bevreemdende alternatieve werkelijkheid dat dit boek toch echt de moeite van het lezen loont.  Zelfs al heeft het plot wel wat haken en ogen.  In ieder geval een aanrader voor wie wat SF niet schuwt.

Het citaat:

“What they do not comprehend is man’s helplessness. I am weak, small, of no consequence to the universe. It does not notice me; I live on unseen. But why is that bad? Isn’t it better that way? Whom the gods notice they destroy. Be small . . . and you will escape the jealousy of the great.”