Bonita Avenue, Peter Buwalda
Nederlands / 19 februari 2016

De achterflap: Joni Sigerius, de stiefdochter van de rector magnificus van de Twentse universiteit, drijft samen met haar vriend Aaron een handeltje dat ze maar liever voor haar briljante vader verborgen houdt.¬†¬†¬† Onvermijdelijk haast lopen Joni en Aaron tegen de lamp, terwijl in diezelfde zomer ook de echte zoon van Sigerius vrijkomt uit de Scheveninger strafgevangenis. De mening: Na een reeks van debuten te hebben doorworsteld waarbij je je afvraagt waarom op zijn minst de uitgever niet gezien heeft dat het boek nog wel wat werk kon gebruiken, bracht “Bonita Avenue” me bijna aan het juichen.¬† Zo kan het dus ook!¬† Achterflappen staan vaak onterecht bol van de superlatieven, maar voor dit boek wil ik ze zelf allemaal gebruiken.¬† Als debuut is dit overweldigend.¬† Dit boek is √†f.¬† Van de eerste tot de laatste letter is hier aan geschaafd en herschreven en bijgewerkt, gelakt, geschuurd en gepolijst.¬† Het is zo’n boek waarvan je wil dat het nooit ophoudt, je wil uit alle macht doorlezen en tegelijk het einde zo lang mogelijk uitstellen.¬† Een echt verhaal, met boeiende personages, meeslepend, grappig, raak en spannend.¬† Meer dan 500 bladzijden en veel te kort.¬† Deze mag je echt niet laten liggen.

Een fractie van het geheel, Steve Toltz
Vertaalde Fictie / 19 februari 2016

De achterflap: Martin Dean probeert zijn leven lang uit de schaduw van zijn broer te stappen: de succesvolle, populaire sportheld annex topcrimineel Terry Dean. Zijn zoon Jasper probeert betekenis te vinden in het excentrieke leven van zijn vader, een man die iets groots en meeslepends wilde nalaten aan een wereld die hij tot in het diepst van zijn ziel verachtte. De mening: Medelijden had ik met¬†de redacteur die voor dit boek de achterflap moest schrijven. ¬†Want dit is echt een flipperkast¬†van een boek: ¬†met een rotvaart snelt het langs allerhande onderwerpen. ¬†Met een stortvloed van clevere observaties en grappige one liners er nog eens bovenop. ¬† En toch is het inderdaad ook gewoon het ontroerende verhaal van een jongen en zijn excentrieke vader. Allemaal perfect gedoseerd en heerlijk leesbaar. ¬†Ik wou dat er nog aan moest beginnen en al het plezier nog voor me had. Het citaat: Knap stom om te denken dat God onze gedachten alleen kan horen als we ons speciaal tot hem richten & niet als we stiekem slecht denken in alledaagse scenario’s zoals ik hoop dat Fred snel de pijp uitgaat dan krijg ik zijn kantoor, dat is veel mooier dan het mijne.¬† De essentie van…

Skippy tussen de sterren, Paul Murray
Vertaalde Fictie / 19 februari 2016

Take a dictionary and look up “interesting”. De vrolijke cover van dit boek heeft me vast over de streep gehaald. ¬†Meestal ben ik niet zo te vinden voor dikke boeken waarin de hoofdpersonages sterven op pagina 1. ¬†En dit is er zo √©√©n. ¬†Het staat ook op de achterflap en in het Engels is de titel “Skippy dies”, dus ik verklap niets. Het verhaal begint met de dood van Skippy, een veertienjarige verlegen jongen die smoorverliefd is op de beauty¬†van de klas. ¬†Skippy stikt in een donut (die zo vrolijk op de cover afgebeeld staat) en schrijft in zijn laatste ogenblikken met de pudding van de bewuste donut de naam van zijn grote liefde op de grond. ¬†In flashbacks krijg je de maanden die voorafgaan aan dit moment beschreven, telkens door de ogen van een ander personage: leraars, vrienden en vijanden en Skippy zelf. ¬†Murray slaagt erin om de roman waarin pubers de belangrijkste personages zijn, tegelijk ernstig en verdrietig als luchtig en hilarisch te laten klinken. ¬†Was het niet precies zo toen wij ook die leeftijd hadden? ¬†Murray lijkt nog precies te weten hoe het toen was. ¬†De levenslust van de jonge hoofdpersonages leest bijzonder aanstekelijk. ¬†Ondanks het onderwerp…